ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
- Πρόσφατα έχασα και τους δύο γονείς μου και μένω με την
αδελφή μου (17 ετών). Δεν συζητάει καθόλου για το γεγονός
αυτό ή για τους γονείς μας και δεν ξέρω πώς να αντιμετωπίσω
την απόσταση της από το γεγονός και γενικότερα πως θα πρέπει
να είναι η συμπεριφορά μου απέναντι της. Ευχαριστώ. [ΑΠΑΝΤΗΣΗ]
- Έχω μια σχέση σοβαρή και καλή με έναν άνθρωπο αρκετά μεγαλύτερο
μου εδώ και 2,5 χρόνια. Πρόσφατα αποφάσισα να το ανακοινώσω
στη μητέρα μου. Αρχικά. οι αντιδράσεις ήταν αναμενόμενες.
άσχημες αντιδράσεις. Η μητέρα μου με τη σειρά της το είπε
στον πατέρα μου και εκεί έγιναν χειρότερα τα πράγματα. Έγινε
έξαλλος και παραλίγο να με χτυπήσει. Να πω επίσης ότι για
τους γονείς μου ήμουν πάντα το παιδί πρότυπο και ήταν περήφανοι
για μένα. Είχαμε παρά πολύ καλές σχέσεις μέχρι που μίλησα
για αυτή τη σχέση. Τώρα τα πράγματα δεν είναι καλά. Μου
κάνουν ψυχολογικό πόλεμο, δείχνουν να αδιαφορούν για το
αν είμαι καλά, που είμαι (είμαι από επαρχία και μένω στον
Πειραιά με την αδερφή μου).Ασχολούνται μόνο με την αδερφή
μου και εγώ είναι σαν να μην υπάρχω. Αδιαφορούν για τα συναισθήματα
μου. Στήριξη έχω μόνο από τον άνθρωπο μου ο οποίος με αγαπάει,
με φροντίζει, νοιάζεται και είναι το πρότυπο ανδρός που
θα ήθελε κάθε γονιός για την κόρη του. Το μόνο μειονέκτημα
είναι ότι με περνάει 15 χρόνια. Όλη η κατάσταση με θλίβει
πολύ. Είμαι μια κοπέλα πολύ ευαίσθητη και φοβάμαι ότι θα
προκαλέσω κακό στην υγειά μου (δεν είμαι αυτοκαταστροφική
απλά κλαίω συνεχώς, έχω άγχος και νιώθω χάλια ψυχολογικά).
Πως μπορώ να έρθω κοντά με τους γονείς μου και να κάνουμε
μια ήρεμη συζήτηση; Πως να το αντιμετωπίσω; Ευχαριστώ εκ
των προτέρων. [ΑΠΑΝΤΗΣΗ]
|
|
